‘এক ৰাষ্ট্ৰ, এক নিৰ্বাচন’ অসাংবিধানিক বুলি কংগ্ৰেছে কৰা মন্তব্যক কটাক্ষ কৰি বক্তাই কয়, দেশৰ স্বাৰ্থ আৰু জনস্বাৰ্থত লোকসভা-বিধানসভাৰ নিৰ্বাচন একেলগে অনুষ্ঠিত হোৱা প্ৰয়োজন।
তেওঁ কয়, ১৯৫২, ১৯৫৭, ১৯৬২ আৰু ১৯৬৭ চনত লোকসভা আৰু বিধানসভাৰ নিৰ্বাচন একেলগে অনুষ্ঠিত হৈছিল। পিছত কংগ্ৰেছে নিৰ্বাচিত বিৰোধী চৰকাৰ ভংগ কৰাৰ ষড়যন্ত্ৰ চলোৱাৰ ফলতে এই ব্যৱস্থা বিঘ্নিত হৈছিল বুলি তেওঁ অভিযোগ কৰে।
বক্তাৰ দাবী, ১৯৮৩ চনত আইন আয়োগে একেলগে লোকসভা আৰু বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ কথা কৈছিল। ১৯১৮ চনতো আইন আয়োগে একেই মত দিছিল বুলি উল্লেখ কৰি তেওঁ কয়, নিৰ্বাচন আয়োগেও এই বিষয়ত মত প্ৰকাশ কৰি আহিছে।
প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি Ram Nath Kovindৰ নেতৃত্বত গঠিত সমিতিয়ে দেশজুৰি চিন্তক, বিশেষজ্ঞ আৰু আইনবিদৰ সৈতে আলোচনা কৰি প্ৰতিবেদন প্ৰস্তুত কৰিছিল বুলি তেওঁ কয়। সেই প্ৰতিবেদনত ‘এক ৰাষ্ট্ৰ, এক নিৰ্বাচন’ৰ প্ৰয়োজনীয়তা প্ৰতিপন্ন কৰা হৈছিল বুলিও তেওঁৰ দাবী।
সঘনাই নিৰ্বাচন হোৱাৰ বাবে চৰকাৰ আৰু ৰাজনৈতিক দলৰ খৰচ বাঢ়ে বুলি বক্তাই কয়। আচৰণবিধি বলৱৎ হোৱাৰ সময়ত উন্নয়নৰ কাম বাধাপ্ৰাপ্ত হয় আৰু শিক্ষক, ৰাজহ বিভাগৰ কৰ্মচাৰী, আৰক্ষী-প্ৰশাসনকো নিৰ্বাচনী কামত নিয়োজিত থাকিবলগীয়া হয় বুলি তেওঁ উল্লেখ কৰে।
কংগ্ৰেছৰ ‘বিবেক’ৰ যুক্তিৰ ওপৰত প্ৰশ্ন তুলি বক্তাই কয়, ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাৰ্থ সৰ্বাগ্ৰে। সেইবাবেই ‘এক ৰাষ্ট্ৰ, এক নিৰ্বাচন’ বাস্তৱায়ন কৰা উচিত বুলি তেওঁ দাবী কৰে।
